Copyright 2022 | Created by Best Horizons
Gabinet trychologiczny: Łódź, ul. Narutowicza 12
W młodym, prawidłowo funkcjonującym mieszku włosowym faza aktywnego wzrostu – anagen – może trwać przez wiele lat. W kolejnych cyklach część mieszków może produkować włosy o mniejszej średnicy, a całkowita masa włosów widocznych na głowie stopniowo się zmniejsza.
W starzeniu włosów występują również zmiany w środowisku skóry właściwej otaczającej mieszek. Badacze zwracają uwagę między innymi na zmiany macierzy zewnątrzkomórkowej, funkcjonowania komórek brodawki włosa i komórek macierzystych mieszka (Deng et al. 2023).
Efekt może być subtelny. Liczba włosów nie musi gwałtownie spaść, ale fryzura stopniowo traci objętość, ponieważ pojedyncze włosy stają się cieńsze. Z punktu widzenia estetycznego średnica włosa jest niezwykle istotna – nawet stosunkowo niewielkie jej zmniejszenie może wyraźnie wpływać na postrzeganą gęstość fryzury.
Starzeniu podlega nie tylko mieszek, ale również samo włókno włosa.
Przez miesiące lub lata wzrostu włos jest wielokrotnie narażony na promieniowanie słoneczne, temperaturę, szczotkowanie, tarcie, koloryzację i inne zabiegi chemiczne. Takie narastające uszkodzenia określa się jako weathering, czyli stopniowe zużywanie włókna.
Promieniowanie UV może powodować utlenianie lipidów, degradację części białek włosa i zwiększenie porowatości jego powierzchni. W rezultacie włosy mogą stać się bardziej suche, szorstkie i podatne na łamanie (Lee, 2009).
Ma to szczególne znaczenie w przypadku włosów długich. Końcówka kilkudziesięciocentymetrowego włosa może mieć kilka lat, dlatego przeszła znacznie więcej ekspozycji niż jego część znajdująca się tuż przy skórze.
Kosmetyk może poprawić właściwości powierzchni włosa, ograniczać utratę wilgoci, zmniejszać tarcie i zabezpieczać przed kolejnymi uszkodzeniami. Nie oznacza to jednak biologicznej regeneracji włókna do pierwotnego stanu. Dlatego w pielęgnacji przeciwstarzeniowej większe znaczenie ma zapobieganie kolejnym uszkodzeniom niż próba naprawienia wszystkich zmian po ich wystąpieniu.
Starzenie się włosów warto więc rozumieć nie jako pojedynczy objaw, lecz jako stopniową zmianę funkcjonowania całego układu: mieszka włosowego, skóry głowy i powstającego włókna włosa.
Stopniowe zmiany wraz z wiekiem są naturalne, ale istnieje kilka sytuacji, w których warto ocenić włosy i skórę głowy dokładniej.
Najważniejszym sygnałem jest zauważalne zmniejszanie gęstości – szczególnie jeśli dotyczy określonego obszaru albo postępuje stosunkowo szybko. Poszerzający się przedziałek, przerzedzenie okolicy czołowej lub szczytu głowy mogą świadczyć o łysieniu androgenowym, którego częstość wzrasta wraz z wiekiem (Kuczara et al. 2024).
W badaniu trychoskopowym można ocenić między innymi zróżnicowanie średnicy włosów, miniaturyzację mieszków i inne cechy pomagające odróżnić fizjologiczne starzenie od choroby wymagającej dalszego postępowania. Trychoskopia jest szczególnie istotna w diagnostyce kobiecego łysienia androgenowego.
Nie należy również tłumaczyć wiekiem nagłego, intensywnego wypadania włosów. Takie zjawisko częściej wymaga poszukiwania dodatkowej przyczyny.
Autor:
Marta Kazimierczak
Kolor włosa powstaje dzięki melanocytom związanym z mieszkiem włosowym. Wraz z wiekiem zdolność systemu pigmentacyjnego mieszka do produkowania melaniny stopniowo się zmniejsza. Jedną z ważnych hipotez tłumaczących ten proces jest narastający stres oksydacyjny oraz stopniowa utrata lub dysfunkcja komórek odpowiedzialnych za pigmentację (Jo et al. 2018; Seiberg, 2013).
Moment pojawienia się siwizny jest w dużym stopniu uwarunkowany genetycznie. Nie istnieje obecnie dobrze udokumentowana terapia, która pozwalałaby w sposób przewidywalny i trwały odwrócić fizjologiczne siwienie. Najnowsze opracowania (m.in. Ramirez-Gomez et al. 2026) nadal podkreślają brak skutecznych metod farmakologicznych pozwalających odzyskać utracony pigment w typowym starzeniu włosów.
Dlatego suplement reklamowany jako sposób na „odwrócenie siwizny” powinien być oceniany z dużą ostrożnością.
Inaczej wygląda sytuacja, kiedy przedwczesnemu siwieniu towarzyszą inne objawy lub podejrzenie choroby czy niedoborów. Wówczas uzasadniona może być indywidualna diagnostyka, ale nie oznacza to, że suplementacja jest standardowym sposobem leczenia fizjologicznej siwizny.
W dużej mierze zależy to od genetyki, ale sposób postępowania również ma znaczenie.
Osoba, która chroni włosy przed nadmiernym UV, ogranicza przewlekłe uszkodzenia chemiczne i mechaniczne, nie pali, prawidłowo się odżywia i odpowiednio wcześnie diagnozuje postępujące przerzedzenie, może zmniejszyć wpływ części modyfikowalnych czynników na wygląd włosów.
W niektórych przypadkach, gdy przerzedzenie ma charakter wymagający leczenia, dermatolog może również wdrożyć terapię farmakologiczną. Najnowsze studia poświęcone problemowi starzenia włosów (Saceda-Corollo et al. 2026) wskazują, że minoksydyl należy traktować jako jedyną terapię farmakologicznę, która uzyskała poparcie ekspertów w kontekście postępowania przy związanym z wiekiem zmniejszeniu ilości włosów. Autorzy jednocześnie zaznaczają, że wiele potencjalnych terapii przeciwstarzeniowych znajduje się nadal na etapie badań.
Stad wybór leczenia wymaga rozpoznania konkretnego problemu. Preparatu leczniczego nie powinno się stosować wyłącznie dlatego, że pacjent zauważył oznaki starzenia włosów.
Jednym z najważniejszych zadań konsultacji trychologicznej jest ustalenie, które zmiany są zgodne z fizjologicznym starzeniem, a które mogą wskazywać na współistniejący problem.
Ocena skóry głowy i włosów w powiększeniu pozwala zwrócić uwagę na miniaturyzację, kondycję ujść mieszków, stan skóry, łuszczenie, łojotok czy uszkodzenia włókna. Na tej podstawie można uporządkować pielęgnację i – jeśli jest to zasadne – wskazać potrzebę dalszej diagnostyki dermatologicznej, endokrynologicznej lub laboratoryjnej.
Na stronie naszego gabinetu opisujemy również zabiegi przeznaczone dla osób obserwujących starzenie się włosów i skóry głowy. Warto jednak traktować je jako element szerszego postępowania, a nie jako sposób na zatrzymanie biologicznego czasu.
Najlepsze efekty daje podejście, w którym pielęgnacja gabinetowa, domowa ochrona włosów, styl życia i – jeśli występują wskazania – diagnostyka medyczna uzupełniają się wzajemnie.
Siwizna jest najbardziej widocznym symbolem upływu czasu, ale z punktu widzenia biologii to tylko jeden element procesu. Znacznie wcześniej lub równolegle mogą zmieniać się średnica włosów, czas ich wzrostu, właściwości włókna i środowisko skóry głowy.
Właśnie dlatego profilaktyka nie powinna polegać na poszukiwaniu jednego „odmładzającego” kosmetyku.
Największe znaczenie ma ochrona tego, co można ochronić, ograniczenie czynników przyspieszających uszkodzenia oraz odpowiednio wczesne rozpoznanie tych zmian, które nie wynikają wyłącznie z wieku.
Mogą nimi być pojawienie się siwych włosów, stopniowe zmniejszenie objętości fryzury, zmiana średnicy i tekstury włosa, większa suchość, łamliwość oraz utrata blasku. Objawy nie występują u wszystkich osób w tej samej kolejności.
Nie istnieje jedna granica wieku. Procesy biologiczne zachodzą stopniowo, a moment pojawienia się widocznych zmian zależy przede wszystkim od genetyki, gospodarki hormonalnej, środowiska i stylu życia.
Nie można całkowicie zatrzymać naturalnego starzenia mieszka włosowego. Można natomiast ograniczać działanie części czynników zewnętrznych, chronić włosy przed uszkodzeniami oraz diagnozować i leczyć współistniejące choroby powodujące przerzedzenie.
W przypadku typowego, związanego z wiekiem siwienia nie istnieje obecnie skuteczna i przewidywalna metoda pozwalająca trwale przywrócić naturalną pigmentację.
Wpływają na to zarówno procesy starzenia mieszka, jak i indywidualne predyspozycje genetyczne oraz hormonalne. U części osób pojawia się również łysienie androgenowe, które wymaga odróżnienia od fizjologicznego starzenia włosów.
Okres menopauzalny może wpływać na cykl, średnicę, teksturę i gęstość włosów. Nie każda kobieta doświadcza jednak takich samych zmian, a przerzedzenie w tym okresie może wynikać również z kobiecego łysienia androgenowego lub innych przyczyn.
Nie ma podstaw do rutynowego przyjmowania suplementów anti-aging na włosy bez rozpoznanego niedoboru. Jeśli dieta jest prawidłowa, dodatkowa suplementacja nie jest automatycznie potrzebna. W przypadku podejrzenia niedoborów zakres badań i uzupełniania składników powinien być dobrany indywidualnie.
Mogą poprawić kondycję włókna, jego nawilżenie, elastyczność, połysk oraz ochronę przed uszkodzeniami. Nie cofają jednak biologicznego wieku mieszka włosowego i nie odwracają zaawansowanej miniaturyzacji.
Gdy spadek gęstości jest zauważalny, postępuje, pojawia się poszerzenie przedziałka, zmiana linii włosów albo nasilone wypadanie. Konsultacja jest wskazana również wtedy, gdy zmianom towarzyszą świąd, łuszczenie, rumień lub inne problemy skóry głowy.
Nie. Częstość łysienia androgenowego wzrasta z wiekiem, ale jest ono odrębnym procesem związanym przede wszystkim z predyspozycją genetyczną i wrażliwością mieszków na sygnały hormonalne. Może nakładać się na fizjologiczne starzenie włosów.
Bibliografia:
Deng, Y., Wang, M., He, Y., Liu, F., Chen, L., & Xiong, X. (2023). Cellular senescence: Ageing and androgenetic alopecia. Dermatology, 239(4), 533–541. https://doi.org/10.1159/000530681
Grymowicz, M., Rudnicka, E., Podfigurna, A., Napierala, P., Smolarczyk, R., Smolarczyk, K., & Meczekalski, B. (2020). Hormonal effects on hair follicles. International Journal of Molecular Sciences, 21(15), 5342. https://doi.org/10.3390/ijms21155342
Gupta, A. K., Economopoulos, V., Mann, A., Wang, T., & Mirmirani, P. (2025). Menopause and hair loss in women: Exploring the hormonal transition. Maturitas, 198, 108378. https://doi.org/10.1016/j.maturitas.2025.108378
Jo, S. K., Lee, J. Y., Lee, Y., Kim, C. D., Lee, J.-H., & Lee, Y. H. (2018). Three streams for the mechanism of hair graying. Annals of Dermatology, 30(4), 397–401. https://doi.org/10.5021/ad.2018.30.4.397
Kuczara, A., Waśkiel-Burnat, A., Rakowska, A., Olszewska, M., & Rudnicka, L. (2024). Trichoscopy of androgenetic alopecia: A systematic review. Journal of Clinical Medicine, 13(7), 1962. https://doi.org/10.3390/jcm13071962
Lee, W.-S. (2009). Photoaggravation of hair aging. International Journal of Trichology, 1(2), 94–99. https://doi.org/10.4103/0974-7753.58551
Liu, Y., Tosti, A., Wang, E. C. E., Heilmann-Heimbach, S., Aguh, C., Jimenez, F., Lin, S.-J., Kwon, O., & Plikus, M. V. (2025). Androgenetic alopecia. Nature Reviews Disease Primers, 11(1), 73. https://doi.org/10.1038/s41572-025-00656-9
Piraccini, B. M., Gavazzoni Dias, M. F., Spagnol Abraham, L., & Rudnicka, L. (2026). Androgenetic alopecia: An international expert view on the aetiopathogenesis, quality of life and current and emerging therapeutic approaches. European Journal of Dermatology, 36(S1), 4–12. https://doi.org/10.1684/ejd.2026.4999
Ramirez-Gomez, K. M., Imbernon-Moya, A., Villegas-Calzada, M. F., Vano-Galvan, S., & Saceda-Corralo, D. (2026). Hair graying update and review. Actas Dermo-Sifiliográficas, 117(5), 104564. https://doi.org/10.1016/j.ad.2025.104564
Saceda-Corralo, D., Paus, R., Starace, M., Sáez Moya, M., Vañó-Galván, S., & Piraccini, B. M. (2026). Hair aging revisited: An expert Delphi consensus on pathogenesis, clinical features, and future therapies. Dermatology and Therapy, 16(6), 2857–2869. https://doi.org/10.1007/s13555-026-01739-5
Seiberg, M. (2013). Age-induced hair greying—The multiple effects of oxidative stress. International Journal of Cosmetic Science, 35(6), 532–538. https://doi.org/10.1111/ics.12090
Trüeb, R. M. (2005). Aging of hair. Journal of Cosmetic Dermatology, 4(2), 60–72. https://doi.org/10.1111/j.1473-2165.2005.40203.x
Trüeb, R. M. (2009). Oxidative stress in ageing of hair. International Journal of Trichology, 1(1), 6–14. https://doi.org/10.4103/0974-7753.51923
Williams, R., Pawlus, A. D., & Thornton, M. J. (2020). Getting under the skin of hair aging: The impact of the hair follicle environment. Experimental Dermatology, 29(7), 588–597. https://doi.org/10.1111/exd.14109
Skóra głowy tworzy środowisko, w którym funkcjonuje mieszek włosowy. Podobnie jak skóra twarzy podlega zmianom związanym z wiekiem, oddziaływaniem promieniowania UV, gospodarką hormonalną i stresem oksydacyjnym.
Badania nad starzeniem włosów coraz częściej zwracają uwagę właśnie na mikrośrodowisko mieszka (Williams et al. 2020). Zmieniają się właściwości skóry właściwej, macierzy zewnątrzkomórkowej, ukrwienia i odpowiedzi immunologicznej. Te procesy mogą wpływać na zdolność mieszka do prawidłowego przechodzenia przez kolejne cykle wzrostowe.
W praktyce oznacza to, że pielęgnacja dojrzałych włosów nie powinna ograniczać się do odżywki nakładanej na ich długość.
Stan skóry głowy – obecność łojotoku, przewlekłego stanu zapalnego, łuszczenia, suchości czy nadwrażliwości – również wymaga uwagi.
Najbardziej aktualny konsensus ekspertów opublikowany w 2026 roku definiuje starzenie włosów jako zespół zmian ilościowych i jakościowych (Saceda-Corollo et al. 2026). Obejmuje on przede wszystkim utratę pigmentu, stopniowe zmniejszanie produkcji włosa, miniaturyzację części mieszków oraz pogorszenie właściwości włókna. W mechanizmie starzenia bierze się pod uwagę między innymi wyczerpywanie potencjału komórek macierzystych, stres oksydacyjny, zmiany środowiska otaczającego mieszek, procesy włóknienia i starzenie układu immunologicznego (Williams et al. 2020).
Nie istnieje przy tym jeden wiek, w którym włosy nagle zaczynają się starzeć. Zmiany zachodzą stopniowo, a ich tempo jest bardzo indywidualne. U jednej osoby pierwszym widocznym sygnałem będzie siwienie, u innej utrata objętości, większa suchość lub pogorszenie jakości włosów.
Genetyka ma tu ogromne znaczenie, ale nie jest jedynym czynnikiem. Na to, jak wyglądają włosy w kolejnych dekadach życia, wpływa również ekspozycja środowiskowa, sposób pielęgnacji, palenie tytoniu, promieniowanie UV, gospodarka hormonalna i współistniejące choroby.
Nie można zatrzymać biologicznego starzenia mieszka włosowego, ale można ograniczać część czynników przyspieszających pogorszenie kondycji włosów i odpowiednio wcześnie reagować na procesy chorobowe.
Współczesny dorobek akademicki dotyczący tematu starzenia włosów szczególnie podkreśla znaczenie stylu życia oraz pielęgnacji wspomagającej. Nie chodzi przy tym o jeden preparat typu anti-aging, lecz o długofalową ochronę skóry głowy i włókna włosa (Trüeb, 2009).
Jednym z najlepiej udokumentowanych czynników zewnętrznych jest promieniowanie UV. Ochrona włosów i skóry głowy przed nadmiernym słońcem ma znaczenie nie tylko latem na plaży. Dotyczy szczególnie osób z przerzedzoną fryzurą, u których większa powierzchnia skóry pozostaje bezpośrednio eksponowana na promieniowanie.
Znaczenie ma również ograniczenie przewlekłych uszkodzeń mechanicznych i chemicznych. Intensywne rozjaśnianie, częste prostowanie w wysokiej temperaturze czy agresywne zabiegi mogą pogarszać jakość włókna niezależnie od biologicznego wieku.
Starzenie włosów jest jednym z obszarów, w których szczególnie często pojawia się pojęcie stresu oksydacyjnego. W prawidłowych warunkach organizm posiada systemy neutralizujące reaktywne formy tlenu. Z wiekiem równowaga między ich powstawaniem a zdolnościami obronnymi komórek może ulegać zmianie. Stres oksydacyjny jest brany pod uwagę zarówno w mechanizmie siwienia, jak i degeneracyjnych zmian mieszka.
Palenie tytoniu jest jednym z możliwych modyfikowalnych czynników nasilających ekspozycję oksydacyjną i jest wymieniane w literaturze dotyczącej zewnętrznego starzenia włosów (Trüeb, 2005). Nie wynika z tego jednak, że wysokie dawki suplementów antyoksydacyjnych zahamują starzenie włosów. Takiego działania nie potwierdzono w stopniu pozwalającym zalecać rutynową suplementację jako terapię anti-aging.
Mieszek włosowy jest strukturą o bardzo wysokiej aktywności metabolicznej, dlatego długotrwały niedobór energii, białka lub wybranych mikroelementów może wpływać na cykl włosowy. Nie oznacza to jednak, że wraz z wiekiem trzeba profilaktycznie przyjmować rozbudowane zestawy suplementów na włosy.
Najbardziej racjonalne jest utrzymywanie dobrze zbilansowanej diety i rozpoznawanie rzeczywistych niedoborów, jeśli pojawiają się ku temu przesłanki. Nadmierne wypadanie włosów może być związane między innymi z niedoborem żelaza, chorobami tarczycy lub innymi zaburzeniami, ale wtedy mamy do czynienia z dodatkowym problemem, a nie po prostu z fizjologicznym starzeniem.
Z punktu widzenia trychologii istotne jest więc rozróżnienie zmian zależnych od wieku od zmian, które można i należy diagnozować.
Dobrze dobrane preparaty mogą znacząco poprawić wygląd dojrzałych włosów. Odżywki i maski zmniejszają tarcie, wygładzają powierzchnię włosa, poprawiają elastyczność i ograniczają jego łamliwość. Preparaty do skóry głowy mogą pomagać w utrzymaniu jej prawidłowego komfortu i bariery ochronnej.
To wartościowe działanie, ale należy zachować precyzję.
Kosmetyk nie cofa wieku biologicznego mieszka włosowego. Nie przywróci również utraconych melanocytów ani nie odwróci zaawansowanej miniaturyzacji mieszka. Określenie „anti-aging” w pielęgnacji włosów powinno więc oznaczać przede wszystkim ochronę przed uszkodzeniami, poprawę kondycji włókna i wspieranie prawidłowego środowiska skóry głowy, a nie obietnicę odmłodzenia włosa o kilkanaście lat.
U kobiet okres około- i pomenopauzalny jest szczególnym momentem dla włosów. Mieszek włosowy jest tkanką wrażliwą na działanie hormonów, a zmiany stężenia estrogenów i względnej aktywności androgenowej mogą wpływać na cykl włosowy, średnicę i gęstość włosów oraz ich teksturę (Grymowicz et al. 2020).
Nie każda kobieta po menopauzie będzie jednak doświadczać istotnego przerzedzenia. Duże znaczenie mają predyspozycje genetyczne oraz współistniejące czynniki metaboliczne i zdrowotne.
Problem polega na tym, że w tym samym okresie mogą nakładać się na siebie fizjologiczne starzenie włosów, kobiece łysienie typu androgenowego oraz epizody telogenowego wypadania włosów. Dlatego obserwowanej utraty objętości nie powinno się tłumaczyć wyłącznie menopauzą (Gupta et al. 2025).
Właściwe rozpoznanie ma znaczenie, ponieważ poszczególne mechanizmy wymagają innego postępowania.
Nie. Są to procesy, które mogą występować jednocześnie, ale nie powinny być utożsamiane.
Łysienie androgenowe jest chorobą o silnym podłożu genetycznym i hormonalnym, której cechą jest postępująca miniaturyzacja określonych mieszków włosowych. U mężczyzn zmiany zwykle obejmują okolice czołowo-skroniowe i szczyt głowy, natomiast u kobiet częściej obserwuje się stopniowe przerzedzenie w centralnej części skóry głowy (Liu et al. 2025; Piraccini et al. 2026).
Starzenie włosów może mieć bardziej rozlany charakter. W najnowszym konsensusie eksperci rozróżniają również pojęcie senescent alopecia, czyli związanego z wiekiem rozlanego przerzedzenia włosów obejmującego także obszary, które nie są klasycznie androgenozależne. Jednocześnie autorzy podkreślają, że granica między zmianami związanymi ze starzeniem a łysieniem androgenowym bywa klinicznie trudna do określenia (Saceda-Corollo et al. 2026).
To jeden z powodów, dla których stopniowego przerzedzenia włosów po 40., 50. czy 60. roku życia nie należy automatycznie traktować jako nieuniknionej konsekwencji wieku. Część zmian może wynikać z procesu wymagającego diagnostyki i możliwego leczenia.
Blog
Starzenie się włosów nie oznacza wyłącznie pojawienia się siwizny. Z wiekiem zmieniają się również aktywność mieszków włosowych, średnica włosa, długość jego cyklu wzrostowego, gęstość fryzury oraz jakość samego włókna. Współczesne badania wskazują, że procesu biologicznego starzenia nie można zatrzymać, ale część zmian można ograniczać poprzez ochronę włosów i skóry głowy, odpowiednią pielęgnację, styl życia oraz wczesne rozpoznanie współistniejących problemów, takich jak łysienie androgenowe.
Martha Orchis Łódzkie Centrum Trychologii powstało w 2012 roku, jako pierwszy gabinet trychologiczny w Łodzi i jeden z pionierskich gabinetów w Polsce. Tworzy go doświadczona kadra specjalistów różnych dziedzin, którzy zapewniają kompleksowe rozpoznanie problemów skóry głowy, na bazie którego możliwy jest dobór zoptymalizowanej i spersonalizowanej terapii trychologicznej.
Przez ponad 10 lat działalności przeprowadziliśmy tysiące kuracji trychologicznych, a dzięki ich skuteczności od wielu lat cieszymy się nieustającym zaufaniem naszych pacjentów.
Jeżeli szukasz trychologa, który kompleksowo i skutecznie zajmie się Twoim problemem, zgłoś się do naszego gabinetu.
Informacja o RODO
Ulotka do pobrania
Ulotka do pobrania
Informacja o RODO
Martha Orchis Łódzkie Centrum Trychologii powstało w 2012 roku, jako pierwszy gabinet trychologiczny w Łodzi i jeden z pionierskich gabinetów w Polsce. Tworzy go doświadczona kadra specjalistów różnych dziedzin, którzy zapewniają kompleksowe rozpoznanie problemów skóry głowy, na bazie którego możliwy jest dobór zoptymalizowanej i spersonalizowanej terapii trychologicznej.
Przez ponad 10 lat działalności przeprowadziliśmy tysiące kuracji trychologicznych, a dzięki ich skuteczności od wielu lat cieszymy się nieustającym zaufaniem naszych pacjentów.
Jeżeli szukasz trychologa, który kompleksowo i skutecznie zajmie się Twoim problemem, zgłoś się do naszego gabinetu.
Jeż
ul. Prezydenta Gabriela Narutowicza 12, 90-135 Łódź
+48 888 251 706
recepcja@trychologlodz.pl
NIP: 888-288-83-38
REGON: 10136017
Copyright 2022 | Created by Best Horizons